کلمه جو
صفحه اصلی

عبدالرحمان سوم

دانشنامه آزاد فارسی

عَبدُالرَّحمان (قرطبه ۱) سوم (۲۷۷ـ۳۵۰ق)
مدینة الزهرا یا دارالروضه
مدینة الزهرا یا دارالروضه
مدینة الزهرا یا دارالروضه
مدینة الزهرا یا دارالروضه
ابوالمطرف ناصر، ملقب به الناصرلِدینِ الله، هشتمین و بزرگ ترین فرمـانروای سلسلۀ امویان اسپانیا و نخستین خلیفۀ اموی اندلس (حک: ۳۰۰ـ۳۵۰ق)؛ نوه و جانشین عبدالله بن محمد. نخست جنگ های داخلی و آشوب های مرزی را فرونشاند و قلمرو تجزیه شده را، با توسل به شگردهای نظامی چون استفاده از منجنیق در باجه و محاصرۀ اردوگاه طیطله، وحدت و سامان بخشید و با برقراری نظم و آرامش به اصلاحات عمرانی، کشاورزی، بازرگانی، صنعتی، هنری، فرهنگی و نظامی پرداخت. وی همچنین در نبرد با باسک ها و لتونی ها در حوالی بنبلونه (پامپلونا) پیروز شد و این شهر را غارت کرد. تدابیر او سبب رونق کشاورزی، توسعۀ علوم و فنون و هنر، پیشرفت اقتصادی و تقویت نیروی دریایی و درنتیجه شکوه و عظمت دولت او شد. در خلافت او، اسپانیای اسلامی به چنان قدرت و حشمتی رسیده بود که دولت های اروپایی می کوشیدند تا از هم پیمانان عبدالرحمان باشند، چنان که در ۳۳۶ق نمایندگان امپراتور بیزانس ، امپراتور آلمان ، پادشاه فرانسه ، دوک اسلاو و امیر سرزمین ماورای پیرنه، در قرطبه برای بستن پیمان دوستی به حضور او رسیدند. جنگ های پی درپی و درگیری های سیاسی عبدالرحمان را از عمران و آبادانی بازنداشت . قرطبه پایتخت اندلس در دورۀ او به اوج عظمت و شکوفایی خود رسید و از حیث زیبایی و شکوه بر بغداد و پایتخت های اروپایی برتری یافت و از نظر شهرت و اعتبار به پای قسطنطنیه رسید. برجسته ترین اثر وی بنای «مدینةالزهراء»، بزرگ ترین مرکز حکومتی اندلس ، بود که آن را برای نشان دادن قدرت و شوکت خویش ساخت و «دارالروضه » نامید.


کلمات دیگر: