کلمه جو
صفحه اصلی

ساحل عاج

فارسی به انگلیسی

ivory coast

Ivory Coast


فرهنگ فارسی

کشوریست در شمال خلیج گینه در مغرب افریقا میان لیبریا و ساحل طلا وسعت آن نزدیک بوسعت کشور فرانسه یعنی بیش از ۳۲۲/۵٠٠ کیلومتر مربع و جمعیتش بالغ بر ۷۶۱٠٠٠٠ تن است .شهر مهم ((باسام بزرگ ) ) مرکز تجارتی این کشور است .

دانشنامه عمومی

مختصات: ۶°۵۱′ شمالی ۵°۱۸′ غربی / ۶٫۸۵۰°شمالی ۵٫۳۰۰°غربی / 6.850; -5.300
۱ – آگنبی (Agneby)
۲ – بافینگ (Bafing)
۳ –ساساندرای سفلی (Bas-Sassandra)
۴ – دنگوئله (Denguele)
۵ – دیکس هویت مونتانس (Dix-Huit Montagnes)
۶ – فروماگر (Fromager)
۷ – ساساندرای علیا (Haut-Sassandra)
۸ – لاکز (Lacs)
۹ – لاگونز (Lagunes)
۱۰ – ماراهوئه (Marahoue)
۱۱ –کاوالی شمالی (Moyen-Cavally)
۱۲ – کوموئهٔ شمالی (Moyen-Comoe)
۱۳ – کوموئه انزی (N'zi-Comoe)
۱۴ – ساوانز (Savanes)
۱۵ – باندامای جنوبی (Sud-Bandama)
۱۶ – کوموئهٔ جنوبی (Sud-Comoe)
۱۷ – واله دو بانداما (Vallee du Bandama)
۱۸ – وورودوگو (Worodougou)
۱۹ – زانزان (Zanzan)
ساحل عاج (فرانسه Côte d'Ivoire) با نام رسمی جمهوری ساحل عاج کشوری است در غرب آفریقا. پایتخت آن یاموسوکرو است؛ که البته قبلاً پایتخت آن شهر آبیجان بوده است. جمعیت این کشور حدود ۲۴ میلیون نفر است که حدود ۴۲ درصد از آن از قوم آکان و بقیه از چندین قوم دیگر هستند. ۳۹ درصد از مردم این کشور مسلمان و ۳۳ درصد مسیحی هستند. زبان رسمی ساحل عاج فرانسوی و واحد پول رایج آن فرانک سی اف ای آفریقای غربی است.
همسایگان این کشور عبارت اند از غنا در شرق، گینه و لیبریا در غرب، مالی و بورکینا فاسو در شمال و از جنوب به اقیانوس متصل است.
ساحل عاج در ۴۴–۱۸٣۳ تحت الحمایه فرانسه شد و پس از آن در سال ۱۸۹۳ به صورت مستعمره فرانسه درآمد. ساحل عاج در سال ۱۹۶۰ به رهبری فلیکس اوفویت-بوانی به استقلال رسید، وی تا سال١٩٩۶بر این کشور حکومت کرد.

دانشنامه آزاد فارسی

ساحل عاج (Cote D\' Ivoire)
موقعیت. جمهوری ساحل عاج (یا: کوت دوآر) در افریقای غربی و در ساحل شمالی خلیج گینه قرار دارد و کشورهای مالی و بورکینافاسو از شمال، غنا از شرق، خلیج گینه از جنوب، و کشورهای لیبریا و گینه از غرب، آن را در میان گرفته اند. مساحت این کشور ۳۲۲,۴۶۳ کیلومتر مربع و دو پایتخت آن شهرهای یاموسوکرووآبیجاناست.سیمای طبیعی. این کشور از دو ناحیۀ متمایز جنوبی و شمالی تشکیل شده است. ناحیۀ جنوبی جلگه ای است که از مرداب های ساحلی شروع شده و رو به شمال بر ارتفاع آن افزوده می شود. این ناحیه از جنگل های انبوهی تشکیل شده که در پاره ای نقاط پاک سازی و به کشتزارهای وسیع موز و کاکائو و قهوه تبدیل شده است. ناحیۀ شمالی تقریباً کوهستانی است و رو به شمال غرب بر ارتفاع آن افزوده می شود. بلندترین نقطۀ کشور، کوه نیمبابا ارتفاع ۱,۷۵۳ متر، در همین ناحیه و در نقطۀ مشترک مرزی سه کشور ساحل عاج، لیبریا، و گینه جا دارد و دشت های گرانیتی و علفزارهای وسیع از ویژگی های این منطقه است. چهار رودخانۀ اصلی این کشور شامل کاوالی، ساساندرا، بانداما، و کوموئه، از شمال به جنوب جریان دارند و با ریزابه های متعددشان این کشور را مشروب می کنند. سدهای بزرگی که بر روی رودخانه های بانداما، در حوالی شهر یاموسوکرو، و ساساندرا ساخته شده بر ظرفیت آبیاری آن افزوده و موجب بارورترشدن کشاورزی این کشور شده و بیشه زارهای آن را به زیستگاه های متعددی برای حیات وحش، به ویژه فیل و اسب آبی، و نیز پیگمه ها تبدیل کرده است. اقلیم ساحل عاج در نواحی ساحلی خیلی گرم و شرجی و در نواحی مرکزی و شمالی گرم و مرطوب است و مقدار بارندگی آن بین ۱,۲۰۰ تا ۲,۱۰۰ میلی متر متغیر است. شهرهای مهم این کشور عبارت اند از آبیجان، بوآکه، گانیوآ، و مان.
اقتصاد. بیشترین نیروی کار این کشور (۵۱ درصد) به کشاورزی مشغولند و کاکائو، قهوه، چوب، شیلات، و پنبه از اقلام صادراتی آن به حساب می آید. آهن، مس، نیکل، اورانیوم، بوکسیت، کوبالت، الماس، و نفت منابع زیرزمینی آن را تشکیل می دهند؛ سیمان، نساجی، فرآوری مواد غذایی، فرآورده های گوشتی، چرم، مصنوعات فلزی و نیز مونتاژ اتومبیل ازجمله فعالیت های صنعتی آن به شمار می روند.
وضعیت بهداشت هنوز رضایت بخش نیست. مالاریا، اسهال خونی، و سل کمابیش در این کشور شیوع دارد و میزان بی سوادی که معیار فعالیت های آموزشی است، تأمل برانگیز است.
حکومت و سیاست. نظام حاکم بر کشور ساحل عاج، جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون گذاری است. مجلس آن از ۲۲۵ عضو تشکیل می شود که هر پنج سال یک بار با آرای عمومی انتخاب می شوند. شخص رئیس جمهور نیز با آرای عمومی به این سمت برگزیده می شود. دورۀ ریاست جمهوری پنج سال است و مسئولیت اجرایی با شخص رئیس جمهور است.
مردم و تاریخ. جمعیت کشور ساحل عاج۱۹,۷۳۸,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به ۵۵ نفر در کیلومتر مربع می رسد. اکثریت جمعیت این کشور را سیاهان آکان (۴۱.۵ درصد) تشکیل می دهند. ۶۰ درصد از آنان پیرو باورهای مذهبی سنتی و قبیله ای اند و مسلمانان با ۲۰ درصد در ردۀ دوم قرار دارند. ۵۴ درصد از این جمعیت روستانشین اند و زبان رسمی آنان فرانسوی است. اروپاییانی که برای شکار فیل و تجارت عاج به این سرزمین وارد شدند، آن جا را کوت دوآر (ساحل عاج) نامیدند. فرانسوی ها در آغاز قرن ۱۹ به میان قبایل این سرزمین نفوذ کردند و در ۱۸۸۹ آن جا را تحت الحمایۀ خود قرار دادند و همراه با بخش وسیعی از ولتای علیا مستعمرۀ افریقای غربی فرانسه را تأسیس کردند. این کشور در ۱۹۵۸ به وضعیت خودگردانی داخلی رسید و در ۷ اوت ۱۹۶۰ به استقلال کامل دست یافت و به عضویت سازمان ملل متحد پذیرفته شد.

نقل قول ها

ساحل عاج با نام رسمی جمهوری ساحل عاج، کشوری در غرب آفریقا.
• «پرچم : همانند سایر کشورهایی که قبلاً در آفریقا مستعمرهٔ فرانسه بوده اند (مثل گینه، سنگال، مالی و کامرون) ساحل عاج نیز پس از کسب استقلال خویش پرچم فرانسه را الگو قرار داده و رنگ ها در آن به صورت نوارهای عمودی درآمدند. در پرچم ساحل عاج رنگ های نارنجی، سفید و سبز مشاهده می شود. رنگ نارنجی نشانهٔ ساوان های شمال ساحل عاج است و رنگ سبز علامت جنگل های جنوبی این کشور می باشد، رنگ سفید نیز علامت وحدت بین آن ها به شمار می رود؛ علاوه بر این رنگ های فوق نشانهٔ پیشرفت، امید و خلوص مردم ساحل عاج نیز شمرده شده اند. این پرچم در سال ۱۹۵۹م ابداع شده است.» در اثرش چاپ ۱۳۷۰/ ۱۹۹۱م -> رسول خیراندیش

دانشنامه اسلامی

[ویکی شیعه] ساحل عاج کشوری است در غرب آفریقا. نزدیک به ۴۳ درصد از مردم این کشور مسلمان هستند. بنا بر آمار، جمعیت شیعیان در این کشور از حدود ۴۵۰ هزار تا ۸۰۰ هزار نفر برآورد شده است.
کشور ساحل عاج با وسعت ۳۲۲٬۴۶۰ کیلومتر مربع در ساحل شمالی خلیج گینه و اقیانوس اطلس واقع شده است. این کشور از غرب به کشورهای لیبریا و گینه، از شمال به کشورهای مالی و بورکینافاسو، از شرق به کشور غنا و از جنوب به اقیانوس اطلس محدود می شود. بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی جمیعت ساحل عاج برابر با ۲۰.۶۱۷.۰۰۰ نفر بوده است.
ساحل عاج در سال ۱۸۹۳م به صورت مستعمرهٔ فرانسه درآمد. پس از جنگ جهانی دوم دارای خودگردانی داخلی شد و سرانجام در ۷ آگوست ۱۹۶۰ از فرانسه اعلام استقلال کرد.

جدول کلمات

آبیجان


کلمات دیگر: