کلمه جو
صفحه اصلی

سوره محمد

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] سوره محمد یکی از سوره های قرآن است که به دلیل ذکر نام مبارک حضرت محمد(ص) در آیه دوم این سوره به این نام خوانده شده است. سوره محمد از نظر حجم از سوره های مثانی می باشد و از جمله مباحثی که در آیات ۹ و ۳۲ این سوره آمده سخن از حبط یا احباط است.
این سوره را محمد می نامند به این مناسبت که نام مبارک حضرت محمد(ص) در آیه دوم این سوره آمده است. نام دیگر آن قتال است زیرا بسیاری از آیات این سوره مربوط به جنگ و قتال است. نام سوم این سوره «الذین کفروا» است زیرا سوره با همین عبارت آغاز می گردد. تعداد آیات آن به نظر قاریان کوفه ۳۸ آیه و به نظر قاریان بصره ۴۰ آیه و به عقیده دیگر قاریان ۳۹ آیه است که نظریه اول مشهور و معمول است. دارای ۵۴۲ کلمه و ۲۴۲۴ حرف است. به ترتیب مصحف چهل و هفتمین و به ترتیب نزول نود و پنجمین سوره قرآن، و مکی است. از نظر حجم از سوره های مثانی و کمتر از یک حزب است.
مفاهیم
از جمله مباحثی که در این سوره آمده سخن از حبط یا احباط است (در آیات ۹ و ۳۲). به این معنا که اعمال ناروا، کارنامه اعمال نیک را تباه می کند که از مسائل مهم کلام اسلامی است. چهار حکم مهم فقهی و نظامی درباره اسیران جنگی، تباه و بی ارزش گشتن اعمال کافرانی است که سدکنندگان راه خدا هستند، دلداری به رسول خدا(ص) در مورد خروج از مکه و وعده بازگشت به او با شکوه و پیروزی، تشویق به انفاق و اجتناب از بخل و امساک از موضوعات این سوره است.
جستارهای وابسته
...


کلمات دیگر: