کلمه جو
صفحه اصلی

سیمیا

فرهنگ اسم ها

اسم: سیمیا (دختر) (عربی، فارسی) (تلفظ: simiyā) (فارسی: سیمیا) (انگلیسی: simiya)
معنی: بلاغت، فصاحت، در باورِ قدما دانشی که بر مبنای آن می توان کارهای خارق العاده انجام داد، یکی از خفیه، علوم ماورائی، همچنین نشان و علامت

فرهنگ فارسی

علم حروف، علم اسرارحروف، علم طلسم وجادو، علم، مجسم ساختن چیزهای موهوم دارنظردیگران، چشم بندی
یکی از علوم خفیه و از علوم خمسه محتجبه قدماست و آن عبارت است از علم به اموری که انسان متمکن شود بدان از اظهار آن چه مخالف عادت بود یا منع آن چه موافق عادت باشد .

فرهنگ معین

[ معر. ] (اِ. ) عِلم حروف ، علم طلسم و جادو.

لغت نامه دهخدا

سیمیا. ( اِ ) علم سیمیا. علم طلسم که از آن انتقال روح در بدن دیگری کنند و به هر شکل که خواهند درآید و چیزهای موهوم در نظر آرند که در حقیقت وجود آنها نباشد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). عبارت است از علم به اموری که انسان متمکن شود بدان از اظهار آنچه مخالف عادت بود مانع آنچه موافق آن باشد و قسمی در علوم سامیه است. ( از نفایس الفنون ). علمی است که بدان تسخیر جن میشود. ( بحر الجواهر ). یکی از علوم خفیه و از علوم محتجبه قدما است ، و آن عبارت است از علم به اموری که انسان متمکن شود بدان از اظهار آنچه مخالف عادت بود یا منع آنچه موافق عادت. ( فرهنگ فارسی معین ). «علم » خواص و اسرار حروف. مدعیان وقوف بر این «علم » برای حروف طبایع ( آتشی ، آبی و خاکی ) مرموز قائل بودند و چون اسماء مرکب از حروف است ، همین طبایع و اسرار را در اسماء ساری میدانستند و مدعی بودند که بوسیله حروف و اسماء میتوان در عالم طبیعت تصرف کرد. از صاحب نظران در سیمیا یا علم حروف و اسماءابن العربی و بونی را میتوان نام برد که نتیجه و ثمره سیمیا را تصرف کردن نفوس ربانی در عالم طبیعت میدانستند به یاری اسماءالحسنی و کلمات الهی که از حروف ناشی میشود. ( از دائرة المعارف فارسی ) :
جادویی کردت کسی یا سیمیاست
یا خلاف طبع تو از بخت ماست.
مولوی.
کیمیاسازیست چبود کیمیا
معجزه بخش است چبود سیمیا.
مولوی.
|| بلاغت. فصاحت. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ عمید

در قدیم صاحبان این علم برای حروف طبایعی مرموز قائل شده و مدعی بودند که به وسیلۀ حروف و اسما می توان در عالم طبیعت تصرف کردن یا آن که در قوۀ تخیل و تصور دیگران نفوذ کرد و چیزهایی را که وجود ندارد در نظر آنان مجسم ساخت، علم حروف، علم اسرار حروف، علم طلسم و جادو، علم مجسم ساختن چیزهای موهوم در نظر دیگران، چشم بندی.

دانشنامه عمومی

سیمیا یکی از گونه های نهان شناسی (علوم خفیه) است.در بسیاری از کتابهای خطی و قدیمی آورده شده که، سیمیا علمی است که عیسی با آن به اذن خداوند مردگان را زنده می نمود.از دیگر گونه های مرتبط با آن از کیمیا، لیمیا، ریمیا و هیمیا نام می برند.قدیمیان تعریفهای گوناگونی برای سیمیا آورده اند از جمله اینکه سیمیا طلسم و روش انتقال روح و تغییر اشکال موهوم است، دیدن موجودات پندارین است، روش تسخیر جن است، دانش خواص و رازهای حروف است و غیره.
کله سر
کسانی که به وجود راز در حروف باور دارند حروف را دارای چهار سرشت آتشی، آبی، هوایی و خاکی می دانند و بر این باورند که این سرشت ها در حروف و نام ها روان هستند و با آنها می توان در جهان طبیعت تأثیر گذاشت.همچنین در قدیم مردمان حروف (عربی) را به چهار دسته هفت حرفی آبی، آتشی، خاکی و بادی تقسیم می کردند.
فرهنگ معین، سرواژه هفت حرف
لغتنامه دهخدا، سرواژه سیمیا.

دانشنامه آزاد فارسی

از علومِ غریبه و یکی از علوم خمسۀ محتجبه. علم هماهنگ ساختن و آمیختن قوای ارادی با قوای مخصوص مادی است برای تحصیل قدرت، ازجمله تصرف در خیال مردم و تجسم بخشیدن به خیالات آن ها بدین معنی که ساحرِ سیمیادان، بسانِ هیپنوتیزم، به قوۀ نفسِ خود در نفسِ خواهنده نفوذ می کند و به نیروی تلقین، مناظری را در نظرِ او مجسم می کند. سیمیادانان برای حروف طبایعی مرموز قائل اند و هریک از حروف را رمزی برای یکی از طبایعِ منسوب به عناصرِ اربعه می دانند. براین سبب، از آن جا که اسماء از حروف منشعب می شوند، این طبایعِ مرموز در اسماء نیز ساری اند. سیمیادانان برآن بودند که با وقوف بر طبایعِ حروف می توانند در طبیعت و اشیای بیرونی تصرف کنند. نیز ← علوم خمسۀ محتجبه

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ایجاد صورتهای خیالی و واقعی جلوه دادن آنها را سیمیا گویند. از احکام عنوان یاد شده به مناسبت در باب تجارت سخن گفته‏اند.
واژه سیمیا نزد برخی، عبرانی معرّب است و ریشه آن سیم یه (شیم یه) نام خدا بوده است.
برخی دیگر آن را واژه‏ای عربی و از ریشه «سِمه» به معنای نشانه دانسته‏اند.

سیمیا، نوع غیر حقیقی سحر
بعضی گفته‏اند: سیمیا به نوع غیر حقیقی سحر اطلاق می‏شود و مراد از آن ایجاد صورتهای خیالی است، بدون آنکه در خارج واقعیتی داشته باشد. گاهی نیز به ایجاد آن صورتها در حس اطلاق می‏گردد؛ بدین گونه که ساحر بر ماده و جوهر هوا، آن صورتها را می‏پوشاند و آنها را آشکار می‏سازد؛ لیکن به دلیل لطافت جوهر و ماده هوا، صورتهای نمود یافته به سرعت ناپدید می‏شوند.

روش کار سیمیاگران
از کلمات برخی استفاده می‏شود که سیمیاگران با کنار هم گذاشتن حروف و ترکیب اسمها و کلمات، در مخیله افراد تصرف می‏کنند و صورتهای خیالی را در ذهن آنان به گونه‏ای ترسیم می‏کنند که گویی واقعیت خارجی دارند؛ در حالی که صرفاً خیال است و واقعیتی در خارج وجود ندارد. در حقیقت، آنچه افراد به واسطه آن در بیداری می‏بینند شبیه آن چیزی است که انسان در خواب می‏بیند.
مستفاد از کلمات برخی دیگر این است که ایجاد صورتهای تخیلی بخشی از سیمیا می‏باشد و بخش دیگر آن واقعی است؛ از این رو، برخی سیمیا را این گونه تعریف کرده‏اند: دانشی که از آمیختن قوای ارادی با قوای خاص مادی برای دستیابی به تصرفات شگفت‏آور در امور طبیعی بحث می‏کند. که نوعی از آن تصرف در خیال است و «حَسْرُ العُیون» نامیده می‏شود.

حکم
...

پیشنهاد کاربران

چشم بندی

دانشی که بر مبنای آن می توان کارهای خارق العاده انجام داد

دکتر فروزان فر درمورد " سیمیا" می نویسد : ( ( سیمیا لفظی است مأخوذ از عبری مرکب از " شِم ، یعنی اسم و " یَه " یعنی الله ، واصطلاحاً اطلاق می شود برعلمی که انسان به سبب آن متمکن می شود بر اظهارات آنچه مخالف عادت است یا منع آنچه موافق عادت است و بعضی گفته اند که عبارت است از ایجاد صور خیال که در حس وجود ندارد، علم اسرار حروف را نیز از شعب سیمیا دانسته اند و آن علمی است که فایده اش تصرف نفوس ربّانی است در عالم طبیعت به عدد اسماء حسنی و کلمات الهی، ناشی از حروف که محیط به اسرار آفرینش است. ) )
"کیمیاسازست چه بود کیمیا
معجزه بخش است چه بود سیمیا"
( شرح مثنوی شریف، فروزان فر ، بدیع الزمان ، چاپ هشتم ۱۳۷۵. ص ۲۲۵ )



کلمات دیگر: